“An Electric Man” (1900): A Giant Walking Mechanical Figure from The Strand
«Ένας Ηλεκτρικός Άνθρωπος» (1900) — μια παράξενη ιστορία πρώιμης ρομποτικής
Το 1900, ο Λούις Φίλιπ Πέριου από την Τοναβάντα της Νέας Υόρκης,
κατασκεύασε έναν «γιγαντιαίο άνθρωπο» από ξύλο, καουτσούκ και μέταλλο
που «περπατάει, μιλάει, τρέχει, πηδάει [και] γυρίζει τα μάτια του».
Με ύψος 2,73 μ., μέγεθος 13,53 μ., παπούτσια και ντυμένος με λευκή πάπια,
ο ανώνυμος άνδρας «περπατούσε ομαλά και σχεδόν αθόρυβα» σε μια έκθεση για το Strand,
κάνοντας τον κύκλο της αίθουσας δύο φορές χωρίς να σταματήσει.
Ο Perew ήταν επιφυλακτικός ως προς την εσωτερική λειτουργία του, λέγοντας μόνο ότι
το αλουμινένιο περίβλημά του έκρυβε έναν ατσάλινο σκελετό.
Όταν ένα μεγάλο κομμάτι ξύλου τοποθετήθηκε στο δρόμο του, «σταμάτησε, γύρισε τα μάτια του
προς την κατεύθυνση του εμποδίου, σαν να υπολόγιζε πώς θα μπορούσε να το ξεπεράσει.
Στη συνέχεια, σήκωσε σκόπιμα το δεξί πόδι, το έβαλε πάνω στο αντικείμενο και πάτησε από την άλλη πλευρά.
Η κίνηση φαινόταν παράξενα ρεαλιστική. Νιώθεις σχεδόν σαν να συρρικνώνεσαι μπροστά σε αυτά τα μάτια
που γουρλώνουν. Οι σφαίρες χωρίς όραση λειτουργούν μέσω ενός μηχανισμού ρολογιού που βρίσκεται μέσα στο κεφάλι».
Όταν το ρομπότ ανακοίνωσε «Θα περπατήσω από τη Νέα Υόρκη στο Σαν Φρανσίσκο»,
ο Πέριου παραδέχτηκε ότι η ομάδα σχεδίαζε να το στείλει σε όλη την ήπειρο σέρνοντας ένα
ελαφρύ βαγόνι που θα μετέφερε δύο άνδρες. Ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε να καλύψει
20 μίλια σε μία ώρα.
Δεν γνωρίζω περισσότερα γι’ αυτό.
Αυτός δεν είναι ο πρώτος μηχανικός άνθρωπος που έχουμε συναντήσει — ένα ατμοκίνητο ρομπότ
είχε προταθεί ήδη από το 1868. Αλλά κανένα από τα δύο δεν φαίνεται να έχει καταλήξει πουθενά.
“An Electric Man” (1900) — a strange early robotics story
In 1900, Louis Philip Perew from Tonawanda, New York, built a
“giant man” made of wood, rubber, and metal that “walks, talks,
runs, jumps [and] turns its eyes.”
With a height of 2.73 m, a size of 13.53 m, wearing shoes and dressed in white duck,
the unnamed man “walked smoothly and almost noiselessly” at an exhibition for The Strand,
making a full circuit of the hall twice without stopping.
Perew was cautious about the inner workings, saying only that the aluminum casing hid a steel framework.
When a large piece of wood was placed in its path, it “stopped, turned its eyes toward the obstacle,
as if calculating how it could overcome it. Then it deliberately raised its right foot, placed it on the object,
and stepped down on the other side. The motion looked strangely realistic. You almost feel as if you are shrinking
before those staring eyes. The sightless eyeballs work through a clockwork mechanism inside the head.”
When the robot announced, “I will walk from New York to San Francisco,” Perew admitted that the team planned
to send it across the continent, pulling a light wagon carrying two men. He claimed it could cover
20 miles in one hour.
I don’t know anything more about this.
This was not the first mechanical man we have encountered — a steam-powered robot had already been proposed in 1868.
But neither of the two seems to have led anywhere.
.jpg)
Όταν ένα μεγάλο κομμάτι ξύλου τοποθετήθηκε στο δρόμο του, «σταμάτησε, γύρισε τα μάτια του
προς την κατεύθυνση του εμποδίου, σαν να υπολόγιζε πώς θα μπορούσε να το ξεπεράσει.
Στη συνέχεια, σήκωσε σκόπιμα το δεξί πόδι, το έβαλε πάνω στο αντικείμενο και πάτησε από την άλλη πλευρά.
Η κίνηση φαινόταν παράξενα ρεαλιστική. Νιώθεις σχεδόν σαν να συρρικνώνεσαι μπροστά σε αυτά τα μάτια
που γουρλώνουν. Οι σφαίρες χωρίς όραση λειτουργούν μέσω ενός μηχανισμού ρολογιού που βρίσκεται μέσα στο κεφάλι».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου